Τα καλύτερα Χριστούγεννα στη Λαμία

Η εννιάχρονη Μαρία όταν πήγαινε σχολείο πριν τις χριστουγεννιάτικες διακοπές και βρισκόταν με τα παιδιά όλου του σχολείου της έλεγαν ότι στενοχωριόντουσαν επειδή τα έπαιρνε ο ύπνος και δεν προλάβαιναν να δουν τον Αϊ-Βασίλη. Το ίδιο γινόταν και εκτός σχολείου όταν πήγαινε βόλτα με τους γονείς της και συναντούσε τους φίλους της.

Μια μέρα καθώς καθόταν δίπλα στο τζάκι σκέφτηκε ότι είχε μαγικές δυνάμεις και μπορούσε να πετάξει μέχρι το Βόρειο Πόλο και να συναντήσει τον Αϊ-Βασίλη για να λύσει αυτό το πρόβλημα και να κάνει χαρούμενα όλα τα παιδάκια.

Αργότερα άρχισε να πέφτει πολύ χιόνι, το οποίο  έγινε χιονοθύελλα. Τότε πήρε το μαγικό της έλκηθρο, το οποίο ήτανε ροζ με κόκκινα σχέδια, πολύχρωμες χριστουγεννιάτικες μπάλες και χρυσόσκονη και μεγάλα γαλάζια φτερά.

Άρχισε να πετάει στον απογευματινό ουρανό και μετά από λίγο προσγειώθηκε λίγο πιο πέρα από το σπίτι του Αϊ- Βασίλη  εκεί  σηνάντησε το Ρούντολφ το  ελαφάκι  με  την κόκκινη, λαμπερή  του μυτούλα.

Την  πλησιάζει  και  τη  ρωτάει  τι  κάνει  εδώ. Εκείνη  του  απαντάει : << Ψάχνω  τον  Αϊ-Βασίλη >> κι αυτός της απαντάει: << Εδώ πιο κάτω θα δεις ένα ξωτικό. Αυτό θα σου πει που βρίσκεται ο Αϊ-Βασίλης >>.

Η Μαρία προχωράει μέσα στο χιόνι και βρίσκει το ξωτικό και εκείνο της δείχνει το δρόμο για το σπίτι του.

Χτυπάει την πόρτα και της ανοίγει η γυναίκα του, μια γλυκιά, στρουμπουλή κυρία με κόκκινα, κατσαρά μαλλιά και ένα κόκκινο, λαμπερό φόρεμα με άσπρη ποδιά.

<< Τι θέλεις μικρούλα μου; Είναι παραμονή Χριστουγέννων. Τι γυρεύεις εδώ; >> τη ρωτάει.

Κι εκείνη απαντάει: << Ψάχνω τον Αϊ-Βασίλη>>.

<< Έλα μέσα! >> Της λέει.

Εκείνη μπαίνει στο σπίτι και θαυμάζει τον ωραίο στολισμό με τα φωτάκια, το χριστουγεννιάτικο δέντρο και τις κάρτες. Βλέπει τον Αϊ-Βασίλη να διαβάζει τα γράμματα των παιδιών.

<< Πώς βρέθηκες εσύ εδώ με τόσο κρύο; >> τη ρωτάει.

<< Ήρθα για ένα πολύ σπουδαίο σκοπό >> απαντάει.

<< Τα απιδιά όλου του κόσμου θέλουν να σε βλέπουν όταν  έρχεσαι στα σπίτια τους, γι’ αυτό άφησε σε παρακαλώ κάτω από το δέντρο μια φωτογραφία σου >>.

<< Θα το κάνω,  αν  με  βοηθήσεις  να βάλω τα  δώρα  στο έλκηθρο μου. Πάντα χρειάζομαι λίγη βοήθεια! Χο Χο Χο! >>

Τότε η Μαρία ανοίγει τα χέρια της στον αέρα και φωνάζει δυνατά: << Ναιαιαιαι! >>

Μόλις όλα τα δώρα φορτώθηκαν στο έλκηθρο και  οι τάρανδοι ήταν έτοιμοι να πετάξουν, η Μαρία ζήτησε από τον Άι-Βασίλη να την πάει σπίτι της επειδή έκανε παγωνιά.

Σε λιγάκι έφτασαν στο ζεστό της σπίτι, το οποίο είχε μια μεγάλη καμινάδα και έβγαζε γκρι καπνό από μέσα του. Ήτανε πολύ κουρασμένη, γι’ αυτό πήγε αμέσως για ύπνο.

Το επόμενο πρωί ξύπνησε γεμάτη χαρά και έτρεξε κάτω από το δέντρο με αγωνία για να δει το δώρο της. Ο Άγιος Βασίλης της είχε φέρει ένα tablet!  Και δίπλα του υπήρχε μια φωτογραφία του με το γνωστό του χαμόγελο, την άσπρη γενιάδα και τα κατακόκκινα μάγουλα.

Η Μαρία ήταν χαρούμενη, γιατί ήξερε ότι  όλα τα παιδιά θα είχαν την ίδια φωτογραφία και θα μπορούσαν και αυτά να δουν τον αγαπημένο τους παππού.

Και ζήσανε όλοι  ευτυχισμένα χριστούγεννα.

Το αφιερώνω στην κυρία Κική.